สายตาแห่งจอมคน:
ศิลปะการ "มองคน" ให้ทะลุถึงกระดูกดำ

"มังกรย่อมสามารถยืดขยายและหดตัว... ยามซ่อนกายก็แฝงอยู่ในคลื่นมหาสมุทร
ยามสำแดงเดชก็เหาะเหินเดินอากาศ... คนเก่งที่แท้จริง ย่อมรู้จักรุกและรับตามสถานการณ์"

1. ฉากหน้าคือสุรา... ฉากหลังคือ "ลานประหาร"

ขณะที่ เล่าปี่ กำลังปลูกผักรดน้ำพรวนดิน ทำตัวเป็นคนไร้น้ำยาเพื่อตบตาคนทั้งโลก... โจโฉ ผู้ซึ่งขี้ระแวงที่สุดในปฐพี กลับรู้สึก "ตะหงิดใจ" เขาไม่เชื่อว่าเชื้อพระวงศ์ผู้เคยปราบโจรโพกผ้าเหลืองจะสิ้นลายได้ง่ายๆ

โจโฉจึงวางแผนเชิญเล่าปี่มาดื่มเหล้าต้มลูกบ๊วย (Green Plum Wine) ในวันที่ฟ้าคะนอง เพื่อใช้ "สุราเป็นเครื่องจับเท็จ" และใช้ "สายฟ้าเป็นเครื่องจับความกลัว"

2. วาทะกรรมเชือดเฉือน: "ใครคือวีรบุรุษ?"

โจโฉเริ่มโยนหินถามทางด้วยการถามเล่าปี่ว่า "ท่านมองไปทั่วแผ่นดิน... ใครบ้างที่สมควรเรียกว่าวีรบุรุษ?"

• เล่าปี่ (แกล้งโง่): เสนอชื่อ "อ้วนสุด" (กระดูกแห้งในหลุมศพ), "อ้วนเสี้ยว" (คนโลเล), "เล่าเปียว" (คนไร้ชื่อเสียง)
• โจโฉ (รุกฆาต): หัวเราะร่าแล้วชี้หน้าเล่าปี่ พร้อมกล่าวประโยคที่ทำให้เล่าปี่ขนหัวลุก:
  "วีรบุรุษในโลกนี้... มีเพียง ท่าน กับ ข้า เพียงสองคนเท่านั้น!"

3. ตะเกียบหล่น... กับความผิดพลาดของโจโฉ

ทันทีที่โจโฉพูดจบ ฟ้าก็ผ่าเปรี้ยงลงมา! เล่าปี่ตกใจจน "ทำตะเกียบหล่น"
วินาทีนั้นคือจุดตัดสิน...

Lesson: แม้แต่โจโฉผู้ปราดเปรื่อง ก็ยังพ่ายแพ้ให้กับคนที่ "ยอมก้มหัวต่ำจนติดดิน"

วิธีใช้ "สายตาโจโฉ" ในโลกปัจจุบัน

อย่าดูคนที่ "คำพูดสวยหรู" หรือ "โปรไฟล์ดี"
แต่จงดูคนตอนที่พวกเขา "เจอปัญหาที่ไม่คาดฝัน" (ฟ้าผ่า)

"คนอาจซ่อนคมในฝัก... แต่ SKE Solar ไม่มีซ่อนเร้น"

ในโลกที่เต็มไปด้วยเล่าปี่ (คนแกล้งซื่อ)... การหาพันธมิตรที่จริงใจนั้นยากยิ่ง
SKE Solar ขอเป็น "โจโฉ" ในด้านความเด็ดขาดเรื่องคุณภาพ
เรากล้าการันตีผลงาน เพราะเราไม่มีอะไรต้องซ่อนใต้ตะเกียบ